De wereld draait door

De wereld draait door

Een regenachtige donderdagavond in op het terrein van de Westergasfabriek te Amsterdam. Het is pikdonker buiten, maar het terrein wordt opgelicht door de felle gele decoratie lampjes die het terrein rijk is. In de oude Zuiveringshal is de spanning voelbaar, er klinkt geroezemoes, de uitzending gaat zo beginnen, mensen nemen hun plek in en Mathijs zit er al klaar voor. 
Buiten is het stil, maar je kan de bruisende energie bijna voelen buiten.
Aan de andere kant van het verlichte laantje, is het doodstil. Overal zijn de lichten al uit, behalve bij een klein huisje halverwege. Het Emporium of wonders. In het oude Meterhuis branden nog een paar kleine lampjes, branden wat kaarsjes en scharrelen twee ongebruikelijke individuen wat rond.

Buiten loopt ene Paul, hij weet dat hij hier ergens moet zijn vanavond, maar niet precies waar. Hij ziet het kleine huisje en de lampjes, is erg nieuwsgierig en iets in hem trekt hem die kant uit. Hij wil er even kijken, maar ziet dan ineens aan de andere kant de grote borden van DWDD. En ondanks dat zijn gevoel nog steeds richting het meterhuis wil, kiest hij met zijn verstand en loopt naar daar waar hij wordt verwacht die avond.

Het kleine huisje bestaat eigenlijk uit één grote ruimte met een vide. De begane vloer staat helemaal vol met rekken tweedehands kleding, tafels met zonnebrillen en schoenen. Helemaal achterin het hoekje, verstopt achter wat hangende kleding, bevindt zich een kleine wenteltrap naar de vide. De trap leidt je in een keer naar een andere wereld. De Pure Kakaw – Cacao Bar. Volkomen los van wat er aan de andere kant van de straat gebeurd, zijn twee mannen druk in de weer. Zoeken naar een aansteker. Aansteker gevonden. Kaarsen aansteken, tafeltje verplaatsen, kussens neerleggen, thee zetten.

Voorbereidingen worden getroffen, voor een avond vol magie. Geen studio vol mensen, geen “licht-geluid-actie” en zeker geen camera’s. Wel acht man die een avond samen komen om te onderzoeken wat hen diep van binnen roert.

Eigenlijk heb ik nooit anders gedaan. De vorm is alleen veranderd.
Praten over sex. Tijdens mijn jonge jaren werden mijn sexueel getinte uitspraken nog weleens bestempelt met ‘oversext’ (kan dat?). Tijdens mijn studenten jaren riepen we “heb je nog geneukt?” als synoniem voor “hoe gaat het met je?” en zelfs in mijn tijd bij Shell als ik op de boorvloer stond vond ik niets zo interessant als een praatje over intimiteit en relaties.
Sexualiteit raakt gewoon aan de kern van ons bestaan, het komt zo ongelooflijk dicht bij het allergevoeligste deel van onszelf. Alles zit er in verpakt. Ik begrijp oprecht niet dat er niet veel meer en veel opener over wordt gesproken.

En toen ik mij dit realiseerde, ben ik samen met Wiljo onder de fier wapperende vlag van Mannenkracht begonnen met de avonden zoals we die afgelopen week hadden. “Let’s talk about sex”. Precies dat wat ik altijd al deed, maar nu niet als roep om aandacht of grapje, maar vanuit een oprecht interesse en een overtuiging dat we er allemaal baat bij hebben als we hier gewoon op en eerlijk over praten met elkaar.

En zo, terwijl Mathijs daar Paul Witteman aan tafel had en hem een uur lang sprak over zo veel dat hen bezig houdt, en het mooie werk dat hij heeft gedaan, vergat hij alleen om ook nog even te raken aan de essentie van het leven. Waar komt die enorme drive nou vandaan, wat doet dat met je? Wat zijn nog je angsten en waar verlang je nu echt naar.
Daarvoor was Paul het verkeerde gebouw binnen gelopen. Daarvoor had hij in dat kleine gebouwtje aan de overkant moeten zijn. Jammer, misschien een andere keer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *